Fragmenty

Stefan Nowicki, Uniwersytet Wrocławski

"Zagadnienie ludzkiego życia i przemijania jest obecne we wszystkich kulturach świata, gdyż człowieka fascynuje z jednej strony ulotność istnienia, a z drugiej możliwość przedłużenia egzystencji dzięki dziedzictwu, jakie po sobie zostawia. Z tego tez względu wiele utworów literackich opiewa nieśmiertelną sławę, jaka zyskali sobie wielcy bohaterowie przeszłości. Trzeba przy tym przyznać, że sława owa zasadniczo wypływa z dokonań wojennych, nadludzkiej siły lub nieprzeciętnej odwagi (i jednocześnie jest nimi ograniczona). Przeciętny śmiertelnik nie mógł zatem marzyc o pozostaniu w wiecznej pamięci rzesz potomnych, jednak przeżycie we wspomnieniach własnych spadkobierców znajdowało się jak najbardziej w jego zasięgu."

TW 10, 2015, s. 88-89

Kacper Mulawa, Uniwersytet Wrocławski

"Ekonomia wyrastała początkowo z korzeni etyki i filozofii, a na kształt współczesnego życia gospodarczego, a także społecznego Europy wpłynęły w dużej mierze wartości chrześcijańskie. Nie sposób pominąć tej gałęzi etyki, która wywodzi się wprost z nauk reformatorów, co sugeruje m.in. dyskusja sprowokowana przez Maxa Webera, w której ruchom protestanckim przypisuje się istotne kroki w budowaniu kapitalizmu."

TW 9, 2014, s. 141

Radosław Łazarz, EWST

"Sformułowania kanonu można odnieść do większości opisów uczt, zwłaszcza ze względu na obrazowe przedstawienie rozgryzania ciała. Już w czasach nowożytnych na ten obraz eucharystyczny mogła nałożyć się kalka związana z ówczesnymi praktykami medycznymi, jak choćby używanie sproszkowanej mumii."

TW 8, 2013, s. 91

Krzysztof Morta, Uniwersytet Wrocławski

"Nie przebierał w obraźliwych epitetach także wobec przeciwników dogmatycznych, jak np. Orygenes, nawet jeśli wcześniej nie skrywał dla niego podziwu, a spotwarzających go sam nazywał „wściekłymi psami” (Ep. 33, 5). Ostry i szkalujący język, który skieruje w końcu przeciwko Orygenesowi, określając go „hydrą wszelkiej herezji” (hydra omnium haereseon, Ep. 98, 9), nie przeszkodzi mu jednak nadal czerpać pełnymi garściami z dorobku intelektualnego Adamancjusza."

TW 6, 2011, s. 99

Rowan Williams, Arcybiskup Canterbury

"Innymi słowy, wkład Bonhoeffera w wizję zjednoczonej Europy to nie jakaś teoria ponadnarodowej administracji i kulturowej jednorodności, ale raczej zastosowanie chrześcijańskiej zasady wzajemnej odpowiedzialności na poziomie zarówno spraw narodowych, jak i międzynarodowych."

TW 5, 2010, s. 52

Wojciech Szczerba, EWST

"Tego typu ujęcie natury całokształtu rzeczywistości przywodzi na myśl dawne teorie hylodzoistów, według których wszystko powstaje z arche-zasady, arche jest we wszystkim obecna jako fundamentalny substrat oraz kreatywna moc, do arche również można wszystko ostatecznie zredukować."

TW 4, 2009, s. 23

Fragmenty

Stefan Nowicki, Uniwersytet Wrocławski

"Zagadnienie ludzkiego życia i przemijania jest obecne we wszystkich kulturach świata, gdyż człowieka fascynuje z jednej strony ulotność istnienia, a z drugiej możliwość przedłużenia egzystencji dzięki dziedzictwu, jakie po sobie zostawia. Z tego tez względu wiele utworów literackich opiewa nieśmiertelną sławę, jaka zyskali sobie wielcy bohaterowie przeszłości. Trzeba przy tym przyznać, że sława owa zasadniczo wypływa z dokonań wojennych, nadludzkiej siły lub nieprzeciętnej odwagi (i jednocześnie jest nimi ograniczona). Przeciętny śmiertelnik nie mógł zatem marzyc o pozostaniu w wiecznej pamięci rzesz potomnych, jednak przeżycie we wspomnieniach własnych spadkobierców znajdowało się jak najbardziej w jego zasięgu."

TW 10, 2015, s. 88-89

Kacper Mulawa, Uniwersytet Wrocławski

"Ekonomia wyrastała początkowo z korzeni etyki i filozofii, a na kształt współczesnego życia gospodarczego, a także społecznego Europy wpłynęły w dużej mierze wartości chrześcijańskie. Nie sposób pominąć tej gałęzi etyki, która wywodzi się wprost z nauk reformatorów, co sugeruje m.in. dyskusja sprowokowana przez Maxa Webera, w której ruchom protestanckim przypisuje się istotne kroki w budowaniu kapitalizmu."

TW 9, 2014, s. 141

Radosław Łazarz, EWST

"Sformułowania kanonu można odnieść do większości opisów uczt, zwłaszcza ze względu na obrazowe przedstawienie rozgryzania ciała. Już w czasach nowożytnych na ten obraz eucharystyczny mogła nałożyć się kalka związana z ówczesnymi praktykami medycznymi, jak choćby używanie sproszkowanej mumii."

TW 8, 2013, s. 91

więcej >>

Monografie

John Matthews, Lękliwe dusze pytają. Duchowość Dietricha Bonhoeffera

Rekonstrukcja głównych idei zawartych w listach teologicznych i zapiskach więziennych wybitnego teologa protestanckiego i działacza antynazistowskiego ruchu oporu.

więcej >>